Sinds 1 januari 2026 kunnen particuliere EV-rijders in Nederland geld verdienen met de stroom die ze thuis laden. Een nieuwe regeling die ERE heet (emissiereductie-eenheden) verving het oudere HBE-systeem en stelde de regeling voor het eerst open voor huishoudens. In de praktijk kun je grofweg 7 tot 14 cent per geladen kWh verdienen — vaak rond de 10 cent genoemd — voor de vergoeding die je aanbieder inhoudt. Deze uitleg laat zien wat ERE is, wie het kan claimen, en hoe de uitbetaling echt werkt.
Wat ERE is, en waarom het HBE verving
De Nederlandse wet verplicht bedrijven die fossiele brandstoffen verkopen om een deel van hun CO2-uitstoot te compenseren. Dat doen ze door eenheden te kopen van partijen die aantoonbaar CO2 besparen — en een EV laden met netstroom in plaats van benzine of diesel verstoken telt daarvoor mee. Elke ERE staat voor één kilogram vermeden CO2.
Tot eind 2025 liep dit via HBE (hernieuwbare brandstofeenheden), dat de hoeveelheid hernieuwbare energie in gigajoules mat en in de praktijk alleen toegankelijk was voor grootschalige partijen. ERE, dat het op 1 januari 2026 overnam, meet in plaats daarvan de werkelijke CO2-reductie — een schonere match voor puur elektrisch laden — en zette de deur wijder open: thuislaadpalen, kleinere bedrijven, wagenparken en laadpunten van VvE's kunnen nu meedoen.
Hoeveel kun je verdienen?
In de eerste helft van 2026 lag de uitbetaling rond 7 tot 14 cent per geladen kWh, met zo'n 10 cent als veelgenoemd middelpunt, voor de commissie van de dienstverlener. Het exacte bedrag beweegt mee met de marktprijs van ERE's en de vergoeding die je aanbieder rekent.
Voor een doorsnee particuliere EV die 15.000 km per jaar rijdt, gaat het om zo'n 3.000 kWh laden — bij ongeveer 10 cent/kWh dus grofweg een paar honderd euro per jaar, bovenop wat je al bespaart door op goedkope uren te laden. En er is een bonus: kun je aantonen dat de stroom van je eigen zonnepanelen komt, dan betalen sommige aanbieders een hoger (dubbel) tarief.
Wie kan het claimen, en de voorwaarden
Om mee te doen gelden een paar voorwaarden:
- je laadpaal moet in Nederland zijn geplaatst en stroom leveren aan een voertuig met kenteken,
- hij moet een MID-gecertificeerde meter hebben (Measuring Instruments Directive), zodat de geladen kWh betrouwbaar wordt gemeten,
- en je registreert via een erkende inboekdienstverlener, niet zelf rechtstreeks.
Dat laatste punt is belangrijk: als particulier kun je je niet zelf bij de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) melden. Je meldt je aan bij een inboekdienstverlener die de registratie, verificatie en verkoop namens jou afhandelt.
Hoe de uitbetaling werkt
Als je eenmaal bent aangemeld, is de route eenvoudig. Je dienstverlener registreert de kWh die je laadpaal aan EV's heeft geleverd in het NEa-register, zet ze om in ERE's, verkoopt die op de markt en betaalt je de opbrengst minus hun commissie. De uitbetaling gebeurt doorgaans één keer per jaar, achteraf. Omdat aanbieders verschillende tarieven rekenen, loont het om hun vergoeding en commissie te vergelijken voordat je je aanmeldt — het bedrag per kWh is alleen waard wat er na de commissie overblijft.
Hoe dit past bij de rest van je opstelling
ERE beloont je voor het laden van een EV op zich; het stapelt netjes bovenop het laden op het juiste moment. Heb je een dynamisch contract, dan kun je de ERE-vergoeding krijgen én de goedkoopste uurprijs betalen voor dezelfde kWh — lees wanneer je je EV het goedkoopst laadt en dynamische energiecontracten, simpel uitgelegd. Samen maken ze van alledaags thuisladen een kleine maar echte inkomstenbron in plaats van alleen een kostenpost.
